sevdalinka

arkadaşlar bu değişik bir deneme olacak. bu tamamen içten gelen ve bağımsız bir yazı olsun istedim. bu konuyu okuyan herkes o an ne hissediyorsa, içinden ne geçiyorsa, sevdiğine ve aşkına dair ne hisssediyorsa yazsın. bu hikayeyi birlikte yazalım istedim. sonunun ii veya kötu bitmesi bizim elimizde. hadi bakalım. kolları sıvayın (:


çok seviyordum seni... ama nerden bilebilirdim ki seni sevmenin hayatımda yaşayabileceğim en büyük acıya davetiye çıkaracağını???
ukalaca sözlerini sevdim önce, sonra umursamaz tavırlarını, aldırmaz bakışlarını gördüm sonra..
bi gülüşün vardı ki,, içim işte onu görünce ısındı cız etti (:
sen nasıl birşeydin ya.. nasıl bir mücizeydin... hayatıma girdiğin gunden beri neden herşey yolunda gidiyordu. niçin güneş daha parlak hava da bir o kadar ılıktı?? bu manzara ne zamandan beri bu kadar iç açıcıydı??
bu kadar güzel miydi gerçekden de hayat?sokak da oynayan çocuklar her zaman bu kadar neşeli miydi? insanlar güler yüzle dolaşıp mutlu mesut mu yaşıyordu. ben mi daha önce fark etmemiştim yoksa senden sonra mi hepsi benimle birlikte nefes almaya, gerçekden yaşamaya başlamışlardı???

__________________

yok...
bağırma sakın hiç şimdi alınıpta
yok...
üstüme gelme hiç eskiye sarılıpta
her acı bir günah siliyor benden
yarım kalanlara rağmen...

sevdalinka

sonra gittin..
içim yandı, dünyam karardı..

__________________

yok...
bağırma sakın hiç şimdi alınıpta
yok...
üstüme gelme hiç eskiye sarılıpta
her acı bir günah siliyor benden
yarım kalanlara rağmen...