babam sayrediyor (acıklı bir hikaye) - ForuMini-Adı Gibi Sevimli Tek Adres

**sevdalinka** · 04.10.07, 01:38

Ortaokulda okuyan ve kısa bir süre önce annesini kaybeden genç,babasıyla
birlikte yaşıyordu.
>Babasıyla aralarında çok güzel bir dostluk vardı.Genç
>okulun futbol takımındaydı.Takımdaydı ama, ufak-tefek yapısı ve
>tecrübesizliği sebebiyle hoca ona bir türlü maçlarda görev vermiyordu.
Bu yüzden her zaman yedek kulübesinde otururdu.
>Buna rağmen babası hiçbir maçını kaybetmez ve her zaman ayağa kalkar
tezahürat yapardı.
>Liseye başladığında yine sınıfın en sıska öğrencisiydi.Fakat babası onu
hep
>futbol oynamaya
>teşvik etti;bununla birlikte,eğer istemezse oynamayabileceğini de
belirtti.Delikanlı futbolu
>seviyordu ve takımda kalmaya karar verdi.Her idmanda elinden geleni
yapıyor
>takımın as
>oyuncusu olmaya gayret ediyordu.Ama sürekli yedek kulübesinde
oturmaktan kurtulamadı.
>İnançlı babası tribünde her zaman ki yerini alıp o?lunu
>desteklemek için tezahürat yapmaya devam ediyordu.
>Genç üniversiteye başladışında futbol onun için önemini kaybetmeye yüz
tuttu,ama yine de
>elinden geleni yaptı.Herkes onun okul takımına giremeyeceğinden emin olsa
>da
>o bunu başardı.
>Takımın antrenörü onu listeye dahil ettiğini,Çünkü her idmana yüreğini
koyduğunu ve takımın
>diğer üyelerini de şevke getirdiğini itiraf etti.
>Takıma girebildiği onu o kadar
>heyecanlandırdı ve sevindirdi ki ,soluğu en yakın telefon kulübesinde
aldı
>ve babasına müjdeyi
>verdi.Onun bu başarısına sevinen baba mutluluğunu paylaştı ve kendine
maçların sezonluk
>biletlerini göndermesini istedi.
>Üniversitede dört yıl boyunca hiçbir idmanı kaçırmayan genç,ne yazık
ki hiçbir maçta oynayamadı.
>Futbol sezonunun sonlarına doğru,büyük bir eleme maçının idmanı için
sahaya
>çıkmaya hazırlanan
>gencin yanına, elinde telgrafla antrenörü geldi.Delikanlı telgrafı
okuyunca
>ölüm sessizliğine
>büründü.Güçlükle yutkunarak hocasına şunları söyledi
>"Bu sabah babam ölmü? izninizle bu gün idmana gelmesem?"
>Hocası onun şefkatle boynuna sarıldı ve"bu
>hafta dinlen evlat" dedi.Ve cumartesi günkü maçada gelmeyi aklından
geçirme."
>Cumartesi geldi çattı,ama okul takımının durumu hiçde iyi
de?ildi.Maçın sonlarına doğru sessizce bir
>kişi soyunma odasına girdi,formasını ve futbol ayakkabısını giyip
sahanın kenarına çıktı.
>Babası ölen ufaklıktı bu!
>Antrenör ve oyuncular bu azimli arkadaşlarını bu kadar kısa sürede
tekrar aralarında görmekten son
>derece şaşkındılar..
>Hocasının yanına giden genç "Lütfen izin verin oynayayım" dedi.
>"Bu gün oynamak zorundayım."
>Hocası önce onu duymamış gibi davrandı.Böylesine zor bir eleme
>maçında takımının en kötü oyuncusunu sahaya çıkarmasına imkan
olmadığını düşünüyordu.Ama genç o
>kadar ısrar etti ki,sonunda ona acıyan hocası razı oldu:"Peki,oyuna
girebilirsin."
>Gencin oyuna girmesinin üstünden çok geçmemişti ki,hem hoca,hem
oyuncular hem de arkadaşları
>gördüklerine inanamadılar.Daha önce hiç oynamamış bu meçhul ufaklığın
her hareketi harika,attışı
>her pas isabetliydi.Karşı takımın oyuncuları onu durduramıyordu.Koşuyor
pas
>veriyor, savunmaya
>geçiyor ve maçın yıldızı gibi parlıyordu.Sonunda gencin takımı aradaki
farkı
>kapattı,nihayet atılan
>gollerle de beraberliği yakaladı.Ve son saniyelerde
>ufaklık topu tek ba?ına sürükleyip herkesi geçti ve galibiyet golünü
attı.Maç bitmişti,okulun taraftarları sevinç çığlıkları
atıyor,arkadaşları
>ufaklığı omuzlarında taşıyordu.
>Seyirciler stadyumu terk ettikten,oyuncular duşlarını alıp soyunma
odasına
>boşalttıktan sonra,takımın
>hocası ufaklığı bir köşede tek başına sessizce oturduğunu fark
etdi.Yanına
>gidip "Evlat,inanmıyorum.
>Bu gün bir harikaydın" dedi."sana ne oldu bunu nasıl yaptın anlat bana
"dedi.
>Hocasına bakan genç gözleri dolu dolu şunları anlattı:
>"Babamın öldüğünü biliyorsunuz.
>Peki onun gözlerinin görmediğini de biliyor muydunuz?"
>Delikanlı güçlükle yutkundu,Gülümsemeye çalıştı.
>"Babam bütün maçlara geldi.Çünkü görmediği halde beni desteklemek
istiyordu.
>Ve ilk defa
>bu gün beni görebilirdi.
>Ben bu fırsatı kullanmak ve oynayabildiğimi ona
>göstermek istedim!!!!!"

alıntıdırrrr

**l MorG l** · 04.10.07, 17:02

duygulandum yaw :O

**sevdalinka** · 04.10.07, 19:21

küçüğün yerinde olmak istemezdim...

04.10.07, 01:38	#1 (permalink)
sevdalinka Moderatör Üyelik tarihi: Aug 2007 Bulunduğu yer: istanbul Yaş: 23 Mesajlar: 979 Blog Başlıkları: 3 Rep Puanı: 1555 İtibar Gücü: 21	babam sayrediyor (acıklı bir hikaye) Ortaokulda okuyan ve kısa bir süre önce annesini kaybeden genç,babasıyla birlikte yaşıyordu. >Babasıyla aralarında çok güzel bir dostluk vardı.Genç >okulun futbol takımındaydı.Takımdaydı ama, ufak-tefek yapısı ve >tecrübesizliği sebebiyle hoca ona bir türlü maçlarda görev vermiyordu. Bu yüzden her zaman yedek kulübesinde otururdu. >Buna rağmen babası hiçbir maçını kaybetmez ve her zaman ayağa kalkar tezahürat yapardı. >Liseye başladığında yine sınıfın en sıska öğrencisiydi.Fakat babası onu hep >futbol oynamaya >teşvik etti;bununla birlikte,eğer istemezse oynamayabileceğini de belirtti.Delikanlı futbolu >seviyordu ve takımda kalmaya karar verdi.Her idmanda elinden geleni yapıyor >takımın as >oyuncusu olmaya gayret ediyordu.Ama sürekli yedek kulübesinde oturmaktan kurtulamadı. >İnançlı babası tribünde her zaman ki yerini alıp o?lunu >desteklemek için tezahürat yapmaya devam ediyordu. >Genç üniversiteye başladışında futbol onun için önemini kaybetmeye yüz tuttu,ama yine de >elinden geleni yaptı.Herkes onun okul takımına giremeyeceğinden emin olsa >da >o bunu başardı. >Takımın antrenörü onu listeye dahil ettiğini,Çünkü her idmana yüreğini koyduğunu ve takımın >diğer üyelerini de şevke getirdiğini itiraf etti. >Takıma girebildiği onu o kadar >heyecanlandırdı ve sevindirdi ki ,soluğu en yakın telefon kulübesinde aldı >ve babasına müjdeyi >verdi.Onun bu başarısına sevinen baba mutluluğunu paylaştı ve kendine maçların sezonluk >biletlerini göndermesini istedi. >Üniversitede dört yıl boyunca hiçbir idmanı kaçırmayan genç,ne yazık ki hiçbir maçta oynayamadı. >Futbol sezonunun sonlarına doğru,büyük bir eleme maçının idmanı için sahaya >çıkmaya hazırlanan >gencin yanına, elinde telgrafla antrenörü geldi.Delikanlı telgrafı okuyunca >ölüm sessizliğine >büründü.Güçlükle yutkunarak hocasına şunları söyledi >"Bu sabah babam ölmü? izninizle bu gün idmana gelmesem?" >Hocası onun şefkatle boynuna sarıldı ve"bu >hafta dinlen evlat" dedi.Ve cumartesi günkü maçada gelmeyi aklından geçirme." >Cumartesi geldi çattı,ama okul takımının durumu hiçde iyi de?ildi.Maçın sonlarına doğru sessizce bir >kişi soyunma odasına girdi,formasını ve futbol ayakkabısını giyip sahanın kenarına çıktı. >Babası ölen ufaklıktı bu! >Antrenör ve oyuncular bu azimli arkadaşlarını bu kadar kısa sürede tekrar aralarında görmekten son >derece şaşkındılar.. >Hocasının yanına giden genç "Lütfen izin verin oynayayım" dedi. >"Bu gün oynamak zorundayım." >Hocası önce onu duymamış gibi davrandı.Böylesine zor bir eleme >maçında takımının en kötü oyuncusunu sahaya çıkarmasına imkan olmadığını düşünüyordu.Ama genç o >kadar ısrar etti ki,sonunda ona acıyan hocası razı oldu:"Peki,oyuna girebilirsin." >Gencin oyuna girmesinin üstünden çok geçmemişti ki,hem hoca,hem oyuncular hem de arkadaşları >gördüklerine inanamadılar.Daha önce hiç oynamamış bu meçhul ufaklığın her hareketi harika,attışı >her pas isabetliydi.Karşı takımın oyuncuları onu durduramıyordu.Koşuyor pas >veriyor, savunmaya >geçiyor ve maçın yıldızı gibi parlıyordu.Sonunda gencin takımı aradaki farkı >kapattı,nihayet atılan >gollerle de beraberliği yakaladı.Ve son saniyelerde >ufaklık topu tek ba?ına sürükleyip herkesi geçti ve galibiyet golünü attı.Maç bitmişti,okulun taraftarları sevinç çığlıkları atıyor,arkadaşları >ufaklığı omuzlarında taşıyordu. >Seyirciler stadyumu terk ettikten,oyuncular duşlarını alıp soyunma odasına >boşalttıktan sonra,takımın >hocası ufaklığı bir köşede tek başına sessizce oturduğunu fark etdi.Yanına >gidip "Evlat,inanmıyorum. >Bu gün bir harikaydın" dedi."sana ne oldu bunu nasıl yaptın anlat bana "dedi. >Hocasına bakan genç gözleri dolu dolu şunları anlattı: >"Babamın öldüğünü biliyorsunuz. >Peki onun gözlerinin görmediğini de biliyor muydunuz?" >Delikanlı güçlükle yutkundu,Gülümsemeye çalıştı. >"Babam bütün maçlara geldi.Çünkü görmediği halde beni desteklemek istiyordu. >Ve ilk defa >bu gün beni görebilirdi. >Ben bu fırsatı kullanmak ve oynayabildiğimi ona >göstermek istedim!!!!!" alıntıdırrrr

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
!!!insan beyninin gücü!!!gerçek bir hikaye	sevdalinka	Garip Olaylar	3	06.06.08 02:02
Etkileyici Gerçek Bir Hikaye	l MorG l	Aşk Hikayeleri	7	10.10.07 13:16
ilginc bir hikaye	till i kares	Dini Bölüm	1	20.06.07 20:29
till den bir hikaye	till i kares	Dini Bölüm	0	03.06.07 00:19
salevat-ı serife hikaye 2	till i kares	Dini Bölüm	0	28.05.07 16:43

04.10.07, 17:02	#2 (permalink)
l MorG l ForuMini Çalışkan Üyesi Üyelik tarihi: May 2007 Bulunduğu yer: İstanbul Yaş: 22 Mesajlar: 1,815 Rep Puanı: 3040 İtibar Gücü: 41	*duygulandum yaw :O*

04.10.07, 19:21	#3 (permalink)
sevdalinka Moderatör Üyelik tarihi: Aug 2007 Bulunduğu yer: istanbul Yaş: 23 Mesajlar: 979 Blog Başlıkları: 3 Rep Puanı: 1555 İtibar Gücü: 21	küçüğün yerinde olmak istemezdim...

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)